روز شنبه 25 جولای (سوم مرداد) ایرانیان مقیم فرانسه به نشانهی همبستگی با جنبش سبز مردم ایران گرد هم آمده و توماری را که در سراسر دنیا به علامت اعتراض به کودتای 22 خرداد و مخالفت با دولت غیرقانونی احمدینژاد امضا شده بود، به اهتزاز درآوردند.
مراسم از ساعت 5 بعدازظهر و بر روی سنگفرش حقوق بشر آغاز شد. فقط ایرانیان مقیم فرانسه در آنجا حاضر نبودند؛ ایرانیها از همهجای اروپا آمده بودند. حجم و ترکیب جمعیت هم جالب بود؛ همه ایرانی نبودند و تعداد قابل توجهی از شهروندان فرانسوی و حتی از جاهای دیگر هم بینشان حضور داشتند
خانمی می گفت:» من در دوختن قطعات طومار کمک کردم. البته ارادت خاصی به رنگ سبز ندارم. من همیشه نشان پرچم ایران را با خود حمل می کنم. ولی با این جمع همکاری کردم».
مردی با اشاره به نوشتۀ یکی از قطعات طومار که می گفت » احمدی نژاد رئیس جمهور ما نیست» عقیده داشت که انتخابات تمام شده و حالا باید شعار آزادی و دموکراسی را داد. دیگری میپرسید » آیا این موج ادامه خواهد داشت»؟ و جواب می شنید که » تا دو ماه پیش چه کسی فکر می کرد مردم تا همین جا هم بیایند»؟ زنی عصا زنان و عرق ریزان می گفت «ماشاءالله به این جوان ها».
هر تکه از تومار سبز، امضای ایرانیان گوشهای از دنیاست در تأیید اینکه: «احمدینژاد رییس جمهور من نیست»، و از دوختن این تکهها، امروز توماری در پاریس چشم انبوه گردشگران شلوغترین گذر شهر را خیره کرد که در گرداگرد پهنهای به مساحت چند کیلومتر حلقه زد؛ حرکتی عیناً تداعیکنندهی زنجیرهی سبز مردم ایران در روزهای پیش از انتخابات؛ و این بار هم همراه با شعار و سرود، جاری از زبان پیر و جوان و اهل هر مرام و مشی سیاسی.
سرود «ای ایران» فضای میدان را پر می کند. همراهی زمزمه وار و ناشیانۀ فرانسویان یا نیمه ایرانی ها انسان را تحت تأثیر قرار می دهد: